Royal Property
← Dziennik

Odśnieżanie chodnika przed domem i apartamentowcem — kto odpowiada i co bada Trybunał w sprawie K 6/26

Obowiązek uprzątnięcia chodnika przy posesji wynika z art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy o czystości, a jego zgodność z Konstytucją bada Trybunał (K 6/26). Kto odpowiada w domu, najmie i wspólnocie oraz co grozi do czasu wyroku.

Obowiązek uprzątnięcia chodnika przy posesji wynika z art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy o czystości, a jego zgodność z Konstytucją bada Trybunał (K 6/26). Kto odpowiada w domu, najmie i wspólnocie oraz co grozi do czasu wyroku. Obraz wygenerowany przez sztuczną inteligencję

Pierwszy śnieg w Warszawie zaskakuje zwykle nie kierowców, lecz właścicieli posesji. Chodnik przed ogrodzeniem nie należy do nich, nie figuruje w ich księdze wieczystej i zwykle nie pojawia się w akcie notarialnym, a mimo to ustawa każe im go uprzątać. Kto kupuje dom, przejmuje ten obowiązek razem z kluczami. Kto kupuje apartament, wchodzi do wspólnoty, która go wykonuje, a koszt rozkłada na właścicieli lokali.

W tym roku temat ma dodatkowy powód, żeby przyjrzeć mu się przed zimą. Na wniosek Pierwszej Prezes Sądu Najwyższego Trybunał Konstytucyjny bada pod sygnaturą K 6/26 przepis, z którego ten obowiązek wynika. Postępowanie trwa, a do wyroku nic się nie zmienia: obowiązują i przepis, i związane z nim sankcje administracyjne, grzywna oraz odpowiedzialność odszkodowawcza za upadek przechodnia.

Poniżej porządkujemy, co dokładnie mówi ustawa, kogo obowiązek dotyka w domu, w najmie i we wspólnocie, jak wygląda to w Warszawie i na czym polega spór przed Trybunałem. Dla kupującego to temat z pogranicza due diligence: obowiązek, ryzyko i koszt przechodzą na nowego właściciela w dniu aktu, a nie w dniu pierwszych opadów.

Co mówi art. 5 ust. 1 pkt 4 i gdzie kończy się obowiązek

Podstawą jest ustawa o czystości i porządku w gminach, w tekście jednolitym z 2025 r. (Dz.U. 2025 poz. 733). Wśród obowiązków właścicieli nieruchomości art. 5 ust. 1 pkt 4 wymienia:

uprzątnięcie błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z dróg dla pieszych położonych wzdłuż nieruchomości, przy czym za taką drogę uznaje się wydzieloną część drogi publicznej przeznaczoną do ruchu pieszych położoną bezpośrednio przy granicy nieruchomości; właściciel nieruchomości nie jest obowiązany do uprzątnięcia drogi dla pieszych, na której jest dopuszczony płatny postój lub parkowanie pojazdów samochodowych. — art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy o czystości i porządku w gminach

Z tego jednego zdania wynikają cztery granice, które w praktyce rozstrzygają, czy obowiązek w ogóle istnieje:

  • Tylko część drogi publicznej. Chodzi o chodnik lub inny wydzielony pas dla pieszych przy ulicy. Ścieżki w głębi osiedla i dojścia na terenie prywatnym podlegają regulaminowi gminy, o którym piszemy niżej.
  • „Bezpośrednio przy granicy”. Jeśli między ogrodzeniem a chodnikiem leży pas zieleni albo ścieżka rowerowa, chodnik nie przylega do granicy działki. Ekspert Biura Ekspertyz i Oceny Skutków Regulacji Kancelarii Sejmu, przedstawiając wniosek do Trybunału na posiedzeniu komisji sejmowej, opisał orzecznictwo jako ścisłe: nawet wąski pas innego przeznaczenia wyłącza obowiązek. Ministerstwo, odpowiadając na wystąpienie Rzecznika Praw Obywatelskich, uznało według relacji prasowej, że przepis czyta się literalnie i nie rozciąga na drogi dla rowerów.
  • Płatny postój. Obowiązku nie ma na drodze dla pieszych, na której dopuszczono płatny postój lub parkowanie. Wyłączenie dotyczy samej drogi dla pieszych. Z brzmienia przepisu nie wynika, by wystarczało położenie ulicy w strefie płatnego parkowania, jeśli auta stoją na jezdni.
  • Dalsze losy zgarniętego śniegu. Art. 5 ust. 4 zostawia zarządcy drogi pozbycie się tego, co właściciele uprzątnęli z chodnika. Właściciel zgarnia, zarządca wywozi.

Jest jeszcze art. 6a: rada gminy może przejąć od właścicieli obowiązek z art. 5 ust. 1 pkt 4 i ustalić zryczałtowaną opłatę za jego wykonywanie. To możliwość, nie reguła. Bez takiej uchwały obowiązek zostaje przy właścicielach, więc przy zakupie poza Warszawą, na przykład w gminach podwarszawskich, sprawdza się uchwały danej rady.

Kto odpowiada: dom, najem, wspólnota

Ustawa mówi o „właścicielach nieruchomości”, ale w art. 2 ust. 1 pkt 4 obejmuje tym pojęciem nie tylko właścicieli, lecz także współwłaścicieli, użytkowników wieczystych, zarządców i użytkowników nieruchomości oraz wszelkie inne podmioty, które nią dysponują. Przy tak szerokim katalogu pojawia się pytanie, kto z nich ma uprzątać chodnik. Odpowiada na nie art. 2 ust. 2a: gdy obowiązek mógłby dotyczyć kilku podmiotów z tej listy, wykonuje go ten, kto faktycznie włada nieruchomością, a sami zainteresowani mogą w pisemnej umowie wskazać, kto wykonuje obowiązki z ustawy.

Przepis trafił do ustawy nowelizacją z 28 listopada 2014 r. i działa od 2015 r. Wcześniej, jak wynika z uchwały Sądu Najwyższego z 22 czerwca 2017 r. (III CZP 22/17), przywołanej w stanowisku Rzecznika Praw Obywatelskich, obowiązek mógł obciążać wyłącznie najemcę, o ile wynikało to ze sposobu używania nieruchomości ustalonego w umowie najmu albo z jej przeznaczenia. Ekspert sejmowy wymienił najemców i dzierżawców wśród adresatów obowiązku obok właścicieli i użytkowników wieczystych.

Dla właściciela domu, który go wynajmuje, z tego wynikają dwie rzeczy. Jeśli nic nie ustalono, decyduje faktyczne władanie, które trzeba ocenić na tle okoliczności konkretnej nieruchomości; w stanowisku do Trybunału Rzecznik zwraca uwagę, że to kryterium nie wyeliminowało wątpliwości. Jeśli strony chcą mieć jasność, narzędziem jest pisemne wskazanie obowiązanego w umowie najmu.

W budynku wielolokalowym z odrębną własnością lokali działa art. 2 ust. 3: obowiązki właściciela nieruchomości wspólnej i właściciela lokalu obciążają wspólnotę mieszkaniową albo spółdzielnię. W apartamentowcu nie uprzątasz więc chodnika osobiście. Robi to wspólnota przez zarząd lub zarządcę, a wydatki wspólnoty pokrywane są z opłat właścicieli lokali. Dla kupującego nie jest to obojętne, bo wspólnota jest stroną wobec organu i wobec poszkodowanego. O tym, co w budżecie i funduszu wspólnoty sprawdzić przed aktem, pisaliśmy w tekście o wspólnocie mieszkaniowej w budynku premium.

Cała szerokość chodnika i miara staranności — wyrok SN z 28 sierpnia 2025 r.

Najświeższe orzeczenie porządkujące, jak daleko sięga obowiązek, to wyrok Sądu Najwyższego z 28 sierpnia 2025 r., sygn. II CSKP 351/23. Stan faktyczny, według prawniczego komentarza do wyroku, był prosty. Zimą 2010 r. kobieta wyszła z bloku, po kilku metrach przewróciła się na częściowo odśnieżonym chodniku i doznała ciężkich obrażeń, w tym uszkodzenia mózgu oraz złamania łokcia. Chodnik miał cztery metry szerokości. Spółdzielnia mieszkaniowa oczyściła i posypała grysem pas około metra, a poszkodowana poszła krawędzią pokrytą śniegiem. Sąd pierwszej instancji oddalił powództwo, sąd odwoławczy je uwzględnił, a Sąd Najwyższy uchylił wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu SN przyjął trzy rzeczy, które wprost dotyczą właścicieli posesji:

  1. Obowiązek obejmuje cały chodnik przy nieruchomości, bez względu na jego szerokość. Rzecznik Praw Obywatelskich cytuje w swoim stanowisku zdanie SN, że przepis nie określa ani środków wykonania obowiązku, ani jego granic zależnie od szerokości drogi dla pieszych, a z wykładni wynika obowiązek uprzątnięcia chodnika w całości.
  2. Zaniedbanie jest obiektywnie bezprawne, ale odszkodowanie wymaga winy. Odpowiedzialność z art. 415 Kodeksu cywilnego opiera się na zawinieniu, więc sąd ocenia staranność, a nie sam fakt, że chodnik był śliski. Od właściciela nie można wymagać nieprzerwanego uprzątania w czasie opadu.
  3. Pieszy też odpowiada za ostrożność. Wybór nieodśnieżonego pasa, gdy obok jest oczyszczony, może być przyczynieniem się do szkody i obniżać odszkodowanie na podstawie art. 362 Kodeksu cywilnego. Pominięcie tej kwestii przez sąd odwoławczy było powodem uchylenia wyroku.

Wyrok nie zwalnia zatem z oczyszczenia całej szerokości chodnika. Zmniejsza natomiast ewentualne odszkodowanie, gdy pieszy sam wybrał śliskie miejsce.

Czego orzecznictwo nie rozstrzyga, pokazuje stanowisko Rzecznika przed Trybunałem. Ustawa nie mówi, w jakim czasie od opadu trzeba chodnik oczyścić, czy obowiązek jest zobowiązaniem rezultatu, czy starannego działania, ani co kryje się pod „innymi zanieczyszczeniami”. Nie rozstrzyga też, czy obejmuje ograniczanie śliskości, a jeśli tak, to jakimi środkami: rozporządzenie ministra środowiska z 2005 r. wylicza środki dopuszczone na drogach publicznych, ale nie wynika z przepisu wprost, czy stosuje się je także do właścicieli posesji. W styczniu 2026 r. dyrektor w Biurze RPO mówił w rozmowie z OKO.press, że ustawa mówi o usuwaniu śniegu, a nie o zwalczaniu śliskości, więc samo posypywanie nie jest wykonaniem obowiązku. W stanowisku dla Trybunału Rzecznik formułuje to ostrożniej: przepis tej kwestii po prostu nie rozstrzyga.

Warszawa: regulamin, ZOM i straż miejska

Warszawski regulamin utrzymania czystości i porządku (uchwała XCI/3002/2023 Rady m.st. Warszawy z 7 grudnia 2023 r.) ma jeden przepis o śniegu i lodzie: § 4. Dotyczy tych części nieruchomości, z których korzysta publiczność: dróg wewnętrznych, chodników i ścieżek położonych na takim terenie, placów zabaw i skwerów. Zalegający tam śnieg, lód i błoto usuwa się jak najszybciej, a jeśli nie da się tego zrobić od ręki, składa się je w miejscu, które nie przeszkadza w korzystaniu z terenu. Upoważnienie daje art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. c ustawy, który mówi o częściach nieruchomości przeznaczonych do użytku publicznego. Paragraf nie obejmuje więc chodnika w pasie ulicy.

W tekście regulaminu z 2023 r. nie znaleźliśmy ani godziny, do której trzeba odśnieżyć chodnik przy ulicy, ani przepisu o soplach. Nie jest to cecha wyłącznie warszawska. Rzecznik wskazuje, że rady gmin próbują doprecyzować obowiązek z art. 5 ust. 1 pkt 4, na przykład terminem usunięcia śniegu, ale sądy administracyjne uchylają takie zapisy jako wykraczające poza upoważnienie ustawy; w stanowisku przywołano wyroki WSA w Kielcach z 2019 r. i dwa wyroki WSA w Krakowie z 2021 r.

W praktyce miejskiej zimowe utrzymanie dzieli się na dwie części. Chodniki i inne tereny dla pieszych, które nie przylegają do nieruchomości, oczyszczają wykonawcy Zarządu Oczyszczania Miasta. Według depeszy PAP z 9 stycznia 2026 r. ZOM przeprowadził w zimie 2025/26 blisko 10 tysięcy kontroli (kontrolerzy nadzorują ponad 4 mln m² takich terenów), nałożył na wykonawców ponad 1,5 mln zł kar i zmienił wykonawcę w Wilanowie oraz na Ursynowie. ZOM przypomniał, że opady sięgały 25 cm i były najobfitsze od około dekady. Chodniki przy posesjach to inna kategoria: ich stan może sprawdzać straż miejska, a zarządcom, którzy zaniedbują swoje obowiązki, może wystawić mandat; zgłoszenia mieszkańców przyjmuje Miejskie Centrum Kontaktu Warszawa 19115. Wśród podmiotów odpowiedzialnych za odśnieżanie w mieście PAP wymienia m.in. zarządców nieruchomości, wspólnoty, zarządców osiedli, urzędy dzielnic, Zarząd Terenów Publicznych, Zarząd Praskich Terenów Publicznych i Zarząd Zieleni.

Z perspektywy kupującego dom w Wilanowie, na Mokotowie czy na Ursynowie wniosek jest praktyczny: o tym, czy dany odcinek chodnika obciąża właściciela, rozstrzyga położenie względem granicy działki, a nie to, że miasto zimą wysyła w dzielnicę własnych wykonawców.

Co grozi: nakaz, grzywna i odszkodowanie

Niewykonanie obowiązku uruchamia trzy niezależne ścieżki; wymienia je także Rzecznik w stanowisku do Trybunału.

Ścieżka administracyjna. Według art. 5 ust. 7 i 9 ustawy, gdy organ stwierdzi niewykonanie obowiązku, prezydent miasta (wójt, burmistrz) wydaje decyzję nakazującą jego wykonanie, a egzekucja idzie w trybie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Ścieżka wykroczeniowa. Art. 10 ust. 2 ustawy przewiduje karę grzywny dla tego, kto nie wykonuje obowiązków z art. 5 ust. 1. Grzywnę za wykroczenie wymierza się co do zasady w wysokości od 20 do 5000 zł (art. 24 § 1 Kodeksu wykroczeń), a w postępowaniu mandatowym funkcjonariusz, na przykład strażnik miejski, może nałożyć mandat do 500 zł (art. 96 § 1 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia). W mediach powtarza się też kwota do 1500 zł z art. 117 Kodeksu wykroczeń. Ten przepis mówi jednak o obowiązku utrzymania czystości i porządku w obrębie nieruchomości oraz o nakazach sanitarnych, a ustawa o czystości ma własny przepis karny. Którą podstawę przyjmie organ w konkretnej sprawie, nie rozstrzygamy; kwoty podajemy tylko takie, które wynikają z art. 10 ust. 2 ustawy i ogólnych przepisów o grzywnie.

Ścieżka cywilna. Przechodzień, który upadnie na nieuprzątniętym chodniku, może dochodzić naprawienia szkody. Podstawą jest art. 415 Kodeksu cywilnego, a zakres roszczenia określają art. 444 § 1 (koszty leczenia i inne koszty wynikłe z uszkodzenia ciała), art. 444 § 2 (renta, gdy poszkodowany utracił zdolność do pracy zarobkowej) i art. 445 § 1 (zadośćuczynienie za krzywdę). Sąd może obniżyć świadczenie z powodu przyczynienia się poszkodowanego (art. 362). To ścieżka, która finansowo waży najwięcej, bo wysokość roszczenia zależy od skutków zdrowotnych, a nie od sztywnego limitu. Dlatego przy domu pytanie o zakres własnej polisy odpowiedzialności cywilnej jest częścią oceny nieruchomości, a przy apartamencie — o polisę wspólnoty i własną, o czym pisaliśmy w tekście o własnej polisie do lokalu premium.

Dach, sople i balkon — inne przepisy, ta sama zima

Obowiązek z art. 5 ust. 1 pkt 4 dotyczy chodnika, ale zima przynosi drugi zestaw zagrożeń: śnieg i lód na dachu, sople, nawisy nad wejściem. Ustawa o czystości ich nie obejmuje. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 524) nie zawiera słów „śnieg” ani „sopel” — sprawdziliśmy to w pełnym tekście. W art. 61 pkt 2 nakłada jednak na właściciela lub zarządcę obiektu obowiązek zapewnienia, z należytą starannością, bezpiecznego użytkowania obiektu przy czynnikach zewnętrznych, wśród których ustawa wymienia intensywne opady atmosferyczne.

Art. 62 ust. 1 dodaje do tego kontrole. Raz w roku sprawdza się stan elementów budynku narażonych na wpływy atmosferyczne (pkt 1). W budynkach o powierzchni zabudowy powyżej 2000 m² i w innych obiektach o dachu powyżej 1000 m² kontrolę w tym zakresie robi się dwa razy w roku, do 31 maja i do 30 listopada (pkt 3). Kontrola jest też każdorazowa po zdarzeniach, o których mowa w art. 61 pkt 2 (pkt 4). Listopadowy termin upływa 30 listopada. Zakres tych kontroli i komunikat GUNB omawiamy w tekście o obowiązkowych kontrolach stanu technicznego budynku.

Jeśli chodzi o odpowiedzialność za szkodę, Kodeks cywilny zna dwa przepisy o rzeczach spadających z budynku. Art. 433 obciąża tego, kto zajmuje pomieszczenie, za szkodę wyrządzoną wyrzuceniem, wylaniem lub spadnięciem przedmiotu; wyłączają go siła wyższa i wyłączna wina poszkodowanego lub osoby trzeciej. Art. 434 obciąża samoistnego posiadacza budowli za szkodę z jej zawalenia lub oderwania się jej części, chyba że przyczyną nie było zaniedbanie utrzymania budowli ani wada konstrukcyjna. Dochodzi do tego ogólna zasada winy z art. 415. Który z przepisów zastosuje sąd do konkretnego sopla czy nawisu śniegu, zależy od tego, skąd spadł i kto tym miejscem dysponował; ustawa tego nie rozstrzyga za sąd. Obowiązek odśnieżania dachu nie jest sformułowany wprost w żadnym z omawianych aktów. Opiera się na ogólnej staranności z art. 61 Prawa budowlanego i na zasadach odpowiedzialności cywilnej.

Sprawa K 6/26 w Trybunale Konstytucyjnym

Przepis nie jest nowy. Trybunał Konstytucyjny badał go już wyrokiem z 5 listopada 1997 r. (K 22/97) i nie stwierdził niezgodności z Konstytucją. Nowy wniosek Pierwszej Prezes SN z 19 lutego 2026 r. opiera się na innych wzorcach kontroli. Wskazuje art. 84 w związku z art. 32 ust. 1 i art. 2 Konstytucji (powszechność i równość ciężarów publicznych), art. 64 ust. 1 w związku z art. 31 (własność), art. 47 (prywatność) oraz art. 2 (zasada prawidłowej legislacji). Wnioskodawczyni zwraca uwagę, że obowiązek przerzuca na prywatne osoby utrzymanie cudzej, publicznej infrastruktury; według wniosku po jego derogowaniu obowiązek spoczywałby wyłącznie na zarządcy drogi.

W postępowaniu uczestniczą Sejm, Prokurator Generalny i Rzecznik Praw Obywatelskich. Rzecznik zgłosił udział pismem z 27 marca 2026 r., a 30 czerwca 2026 r. przedstawił stanowisko: art. 5 ust. 1 pkt 4 jest niezgodny z art. 2 Konstytucji, bo nie spełnia wymogów precyzyjności i jasności. Jego zdaniem ustawodawca pozostawił poza ustawą istotne elementy obowiązku, od czasu wykonania, przez środki, po zakres „innych zanieczyszczeń”, a treść przepisu odtwarza się dopiero z orzecznictwa. Rzecznik zastrzega, że takie orzeczenie to środek ostateczny, uzasadniony dopiero wtedy, gdy wątpliwości nie da się usunąć wykładnią.

Na posiedzeniu 3 września 2026 r. Komisja Ustawodawcza Sejmu zaopiniowała dla marszałka przedstawiony jej projekt stanowiska w sprawie K 6/26; za głosowało 22 posłów, nikt nie był przeciw. Z wystąpienia eksperta Biura Ekspertyz wynika inny rozkład akcentów niż u Rzecznika. Zarzuty dotyczące własności i prywatności miały zostać uznane za niewłaściwe wzorce lub zakwalifikowane do umorzenia w tym zakresie, zarzut naruszenia zasady prawidłowej legislacji nie został podzielony, a niezgodność ekspert dostrzegł z zasadą sprawiedliwości społecznej wywodzoną z art. 2. Uzasadnił ją tym, że zakres obowiązku zależy wyłącznie od cechy geometrycznej, czyli długości wspólnej granicy i szerokości chodnika, bez względu na sposób wykorzystania nieruchomości i sytuację zobowiązanego. To nie jest jeszcze stanowisko Sejmu, tylko opinia komisji do projektu stanowiska.

Na dzień pisania tego tekstu nie znaleźliśmy w publicznych źródłach terminu rozprawy ani wyroku. Co by się zmieniło po ewentualnym stwierdzeniu niezgodności, wynika z art. 190 ust. 3 Konstytucji: orzeczenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, ale Trybunał może odroczyć utratę mocy przepisu, w przypadku ustawy nawet o osiemnaście miesięcy. Do tego czasu obowiązek, kontrole i odpowiedzialność działają na dotychczasowych zasadach. Prognoz co do wyroku nie formułujemy; opisujemy stan sprawy na podstawie dokumentów Rzecznika i zapisu posiedzenia komisji sejmowej.

Pytania kontrolne przy zakupie domu lub apartamentu

Kupujący zwykle patrzy na budynek, instalacje i ogród, a chodnik oglądany latem nie wygląda na źródło zobowiązań. Poniższe pytania porządkują temat przed aktem.

  1. Gdzie leży granica działki względem chodnika? Pas zieleni lub ścieżka rowerowa między ogrodzeniem a chodnikiem wyłączają obowiązek z art. 5 ust. 1 pkt 4. Przepis mówi o drogach dla pieszych położonych wzdłuż nieruchomości, więc działka narożna może mieć dwa odcinki do uprzątania.
  2. Czy na chodniku dopuszczono płatny postój? Znaki, parkomaty i organizacja ruchu pokazują, czy obowiązek przejmuje zarządca drogi.
  3. Kto faktycznie włada nieruchomością? Przy domu z najemcą sprawdza się, czy umowa najmu wskazuje pisemnie, kto uprząta chodnik; bez takiego zapisu decyduje stan faktyczny.
  4. Jak robi to wspólnota? Przy apartamencie pytania kierowane do zarządu lub zarządcy obejmują umowę z wykonawcą zimowego utrzymania, pozycję w budżecie, historię zgłoszeń i roszczeń po upadkach oraz kontrolę stanu dachu.
  5. Co obejmuje polisa? Zakres odpowiedzialności cywilnej właściciela domu albo wspólnoty i własnej polisy lokalu czyta się w ogólnych warunkach ubezpieczenia, z wyłączeniami.
  6. Co z dachem? Data ostatniej rocznej kontroli budynku z art. 62 Prawa budowlanego i to, czy dach ma rozwiązania ograniczające zsuwanie się śniegu nad wejściami i chodnikiem.

Różnice między domem a apartamentem w tym zakresie, od odpowiedzialności po koszty, opisujemy też w tekście o zakupie domu lub willi premium. Jeśli planujesz zakup domu lub apartamentu w Warszawie i chcesz omówić dokumenty dotyczące nieruchomości, zapraszamy do kontaktu.

Podsumowanie

  • Obowiązek usuwania z chodnika śniegu, lodu, błota i innych zanieczyszczeń wynika z art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy o czystości i porządku w gminach i dotyczy dróg dla pieszych przy samej granicy nieruchomości.
  • Obowiązku nie ma, gdy między granicą a chodnikiem jest pas innego przeznaczenia albo gdy na drodze dla pieszych dopuszczono płatny postój; w obu przypadkach odpowiada zarządca drogi.
  • W domu obowiązek ma ten, kto faktycznie włada nieruchomością, a pisemna umowa może wskazać podmiot obowiązany; w budynku z odrębną własnością lokali obowiązki właściciela przejmuje wspólnota lub spółdzielnia.
  • Wyrok SN z 28 sierpnia 2025 r. (II CSKP 351/23) potwierdza obowiązek oczyszczenia całego chodnika, a jednocześnie pozwala obniżyć odszkodowanie, gdy pieszy sam wybrał nieodśnieżony pas.
  • Sankcje to decyzja nakazowa, grzywna (mandat do 500 zł, a przed sądem co do zasady 20–5000 zł) i odpowiedzialność cywilna za upadek, w której liczą się skutki zdrowotne.
  • Śnieg i sople na dachu podlegają innym przepisom: staranność z art. 61 Prawa budowlanego, kontrole z art. 62 (w dużych obiektach także do 30 listopada) oraz zasady odpowiedzialności z Kodeksu cywilnego.
  • Trybunał Konstytucyjny bada art. 5 ust. 1 pkt 4 w sprawie K 6/26; do wyroku przepis obowiązuje, a termin rozprawy nie jest nam znany.

Sources